- 2003: De Rode Draad werkte mee aan een tentoonstelling in het Amsterdams Historisch Museum.
De naam Rode Draad gaf aan dat bestrijding van het stigma een samenbindend element tussen alle vrouwen kan vormen. Tevens verwees de naam naar een roman van de Amerikaan Nathaniel Hawthorne die in The Scarlet Letter beschreef hoe een ontuchtige vrouw een rode letter op haar kleren moest naaien. Een andere reden om voor de naam De Rode Draad te kiezen was dat in vorige eeuwen een rood lint bij het venster een aanwijzing was dat er een prostituee huisde.
Het lijkt wel of De Rode Draad een merknaam is geworden. We worden – weliswaar foutief, maar een kniesoor die daar op let - genoemd bij de Nationale Bijbelquiz en bij een andere quiz is een vraag over ons gesteld. Internationaal zijn we kennelijk een voorbeeld. Zo meldde een verslaggever die een organisatie van prostituees in Vietnam interviewde: ‘Ik ben hier bij de Vietnamese equivalent van De Rode Draad’. En zelfs in thrillers van buitenlandse auteurs komen we voor. In bijvoorbeeld The Houdini Girl of Het Houdini Meisje van Martyn Bedford komen we twee keer per sprake.
En John Irving heeft tijdens het schrijven van Weduwe Voor Een Jaar contact opgenomen met De Rode Draad. Klik hier voor het voorwoord van Weduwe voor Een Jaar.
Maar ook bij Nederlandse schrijvers zijn we bekend. Ronald Giphart schrijft in Het Feest der Liefde:' Het is natuurlijk hartstikke goed dat er vrouwen zijn die dit willen doen en ze worden door het ranzige klein-kapitaal natuurlijk belazerd, mishandeld en uitgebuit terwijl ze juist goed werk verrichten en eigenlijk maatschappelijk werksters zijn en een functie vervullen en dus een rol in de maatschappij, leve de Rode Draad, maar aan ons lijf geen polonaise. In onze familie geldt: wij doen niet aan hoeren. Zo zit dat.'
In de campagne Nederland Leest, had men een medewerkster van De Rode Draad voor het gemak geschaard onder de bekende Nederlanders die een opmerking over Dubbelspel moesten maken. Klik hier.
Plagiaat?
De naam De Rode Draad wordt ook gevoerd door een adoptievereniging voor kinderen uit China en Taiwan. Die is in 2000 ontstaan. Vanzelfsprekend hebben wij bij hen geprotesteerd tegen het gebruik van onze naam. Wij voerden aan dat 'rode draad' een uitdrukking in het Nederlands is maar dat De Rode Draad met hoofdletters een merknaam is. Zij schrijven De Rode Draad ook met hoofdletter. In een briefwisseling gaf de adoptievereniging aan dat de Kamer van Koophandel geen bezwaar had gemaakt tegen hun naam. Bij navraag bij de Kamer van Koophandel blijkt dat we die uitspraak kunnen aanvechten. Een van de redenen daarvoor is dat het internet de situatie aanzienlijk verandert. En dat is zeker het geval nu De Rode Draad steeds mee een virtuele organisatie wordt. Een paar jaar geleden heeft De Rode Draad als adoptievereniging ons beloofd hun domeinnaam te veranderen. Kennelijk is dat nog steeds niet gebeurd. Nog steeds krijgen wij emails die voor deze organisatie zijn bestemd. Dat is ook vervelend voor mensen die serieus met adoptie bezig zijn. Meld uw klacht op info(at)avrd.nl
Het is overigens knap vervelend dat het logo van deze adoptievereniging heel erg lijkt op dat van het Gelders steunpunt dat wij destijds hadden. Zie onder:
- Links: het logo van de adoptievereniging en rechts het logo van de Nijmeegse Draad. Zie onder huisstijl voor het idee om een draad door het logo te laten lopen.
Ook dat idee van een streep door het logo hadden we al eerder
- Ons logo rond 2000