'Stop er toch mee, dat is toch geen doen',  is een opmerking die De Rode Draad eens in de twee jaar hoort. Dat was in 1987, in 1993, in 1997, in 2001, in 2004 en nu weer in 2009. Voor de medewerkers is de dreigende opheffing inderdaad een grote belasting. Toch is het vaak gelukt om in het zadel te blijven. Maar gaat dat ook nu lukken?

Wat valt weg als de Stichting De Rode Draad haar deuren moet sluiten?
1. Het informeren van prostituees over hun rechten, op allerlei manieren, maar vooral via het bezoeken op de werkplekken door het hele land; de effectiefste manier.
2. Men verliest de vraagbaak voor prostituees.
3. Signalen van vrouwenhandel, uitbuiting, dwang en andere criminaliteit in prostitutiebedrijven.
4. Projecten voor speciale doelgroepen, zoals vrouwen die van loopbaan willen veranderen en prostituees uit Oost Europa en Latijns Amerika.
5. Ondersteuning van initiatieven zoals de vakbond van prostituees.