'Talking about whores, how is your mother?" grapt de Hongaarse auteur Peter Esterhazy in  zijn Little Hungarian Pornography. In veel talen is hoerenzoon een scheldwoord, een heel erg scheldwoord zelfs. Is het zo ondenkbaar dat prostituees ook moeders zouden kunnen zijn? In het allereerste begin van 'hoerenemancipatiebeweging' in Europa, probeerden Franse prostituees er juist op te wijzen dat ze moeders waren. Zij bezetten halverwege de  jaren zeventig een kerk in Lyon om er op te wijzen dat ze vanuit de gevangenis, waar ze ten onrechte steeds in belandden, moeilijk hun kinderen konden opvoeden.
Sindsdien hebben organisaties als De Rode Draad getracht van het woord 'hoer' een geuzenterm te maken. Daartoe werden ze geïnspireerd door de emancipatiebeweging van homoseksuelen die erin was geslaagd van  termen als 'nicht' en 'flikker' eretitels te maken. Maar... Het lukte niet. 'Hoer' bleef een scheldwoord. 'Hoer, hoer, hoer' wordt er vaak gescandeerd als een dame gedrag vertoont dat bepaalde heren niet bevalt. Wanneer men het H(oer) woord gebruikte in de zin van 'prostituee' bestonden sommige media het zelfs om de beroepsgroep met het denigrerende 'hoertjes' aan te duiden. In Nederland hebben we daarom zuchtend de neutrale term 'prostituee' weer in gebruik genomen.
Inmiddels was de term 'sekswerk' in de internationale beweging ingeburgerd. In de meeste landen had 'prostituee' een meer ongunstige betekenis dan in Nederland. En het 'werk'  in 'sekswerk' duidde op arbeid, en niet op een seksuele afwijking. Bovendien zou het een voordeel zijn dat de term sekswerkers meer omvatte dan alleen prostituees. Ook stripteasedanseressen, de webcammers en de telefoonseksdames vielen eronder. Schoorvoetend gebruikte De Rode Draad de term sekswerk in internationaal verband, in Nederland wisselden we de termen af. We aarzelden omdat hoewel bijvoorbeeld stripteuses seks werkers zijn, we merkten we dat stripteasedanseressen bijvoorbeeld heel andere problemen op het werk hebben dan prostituees.
Maar in de eerste week van oktober 2007 bleek dat politici het hadden omgekeerd; iedere vorm van sekswerk is prostitutie volgens hen. Op de radio werd ervoor gepleit de sekssites op internet onder het bordeelverbod te laten vallen. Om een vergunning voor een seksbedrijf te krijgen moet je aan strenge eisen voldoen, maar op internet kan alles, zo luidde de redenering Met een vergunningenstelsel zou een verderfelijk fenomeen als kinderporno eindelijk effectief worden bestreden. Dit is een nogal ondoordachte vorm van oprekking van het begrip prostitutie. Moet een louche site uit bijvoorbeeld Brazilië een vergunning aanvragen in bijvoorbeeld Leiden? Want licht vergeet men dat tot op heden alleen gemeenten prostitutievergunningen kunnen afgeven. En hoe zit het met de talloze datingsites, waar zowel commerciële als niet- commerciële seksuele contacten worden geadverteerd? En hoe lossen ze de kwestie van de leeftijdsgrens op? In Nederland mag je vanaf je zestiende niet-commerciële sekscontacten met volwassenen hebben. Er geld voor vragen, mag pas vanaf je achttiende.
Heb je nu echt een vergunningenstelsel nodig om kinderporno aan te pakken? Nee. Kinderporno is al strafbaar. En niet alleen in Nederland. Politici zouden er goed aan de bestaande wetten eerst te lezen. Is het een misschien een goed idee om bestaande wetten eens uit te voeren? Wij vinden dat politici onder een vergunningstelsel moeten vallen; ze mogen pas gaan roepen dat er meer wetten nodig zijn voor de prostitutie als ze minimaal art 273 f. Wetboek van Strafrecht hebben gelezen. En dan nog weigeren we hen een vergunning als ze niemand de middelen geven om die wet ook eens uit te voeren. We zijn ook voor strafverhoging: als straf gaan we de term 'zoon van een politicus' als scheldwoord gebruiken. In Spanje demonstreerden prostituees met het spandoek: 'Hoerenzoon van een.... , ik wil niet je moeder zijn.'