De preoccupatie met veiligheid kan leiden tot nogal verwarrende raadgevingen.

"Als ik een kwartier over straat loop, hebben ze drie uur videoband van me", zo had iemand een keer uitgerekend in een gebied met camerabewaking. "Bevordert dat de veiligheid?" vroeg hij bij wijze van retorische vraag, met andere woorden, hij verwachtte geen antwoord.  De laatste jaren is "veiligheid" een toverwoord geworden. Door het uit te spreken ontstaan er vele commissies, maatregelen en keurmerken. De indruk wordt gewekt dat veiligheid iets is dat op zichzelf staat, dat als een soort Platoonse wolk boven ons aards tranendal hangt.
Dat is niet zo. Iets of iemand is altijd veilig voor iets of iemand. Zo is Iran veilig voor christenen, volgens Verdonk. Of Iran ook zo veilig is voor homo's is echter de vraag. Een internetverbinding kan veilig zijn, in de zin veilig voor hackers, maar hoeft niet veilig te zijn voor kinderen. Veiligheid is ook niet voor iedereen hetzelfde, camerabewaking zou bijzonder onveilig voor zakkenrollers moeten zijn. Met andere woorden, veiligheid is een norm, een zekere standaard waaraan objecten en situaties moeten voldoen.
Meestal wordt het begrip norm in één adem met het begrip 'waarde' genoemd: het normen- en waarden-debat,  ofwel het wormen en madendebat, zoals het volgens sommigen moet heten. Waarden zijn zaken die mensen nastrevenswaard of waardevol vinden. Dat zijn bijvoorbeeld gastvrijheid, plezier in het leven van mens en dier, vrijheid van godsdienst, dat wil zeggen gevrijwaard blijven van de godsdienst van anderen en dergelijke min of meer abstracte zaken.
Nu lijkt het een tendens te zijn de norm 'veiligheid' tot 'waarde' te verheffen. Dit resulteert in het streven iedereen en alles te beveiligen tegen alles en iedereen. Alles verdwijnt dan in een zwart van veiligheid, met als bodem de beveiliging van de persoon tegen zichzelf. Zo moeten volgens radicale feministen als de Amerikaanse Melissa Farley prostituees tegen zichzelf beschermd worden door ze op te laten houden met prostituee  zijn. Prostituee worden is in haar ogen zoiets als zelfmoord, want prostitutie is in haar woorden: 'a particularly lethal form of male violence against women', een buitengewoon dodelijke vorm van mannelijk geweld tegen vrouwen. Tot op heden hebben de prostituees die ik ken me nog niet gemeld dat ze dood zijn, dat ze tot wormen en maden zijn geworden.  Wel bellen ze met de vraag waarom die camera's eigenlijk op de Wallen hangen. Hebben die niet geregistreerd dat hun buurvrouw voor de deur een mep kreeg van een persoon die waarschijnlijk een pooier is? En is er niet regelmatig op de camera te zien dat die goser geld kwam afhalen bij haar? Hebben ze het te druk om die urenlange videobeelden af te kijken die van dat moment zijn gemaakt? Bij navraag bleek dat camerabeelden niet voldeden aan de normen voor 'op correcte wijze  verkregen bewijs'. 'Veiligheid voor prostituees' is inderdaad een rosse Platoons wolkje.                              

zoeken

Log in: