Op de Rode Draad kwam in 2006 een vrouw die haar ervaringen op de Antillen voor ons opschreef.

Voordat ik vertrok naar het buitenland om daar te gaan werken in de seksbranche was ik al enkele jaren werkzaam in de prostitutie in Nederland.
Ik had zowel ervaring in het clubcircuit, achter het raam en met escortbureaus.
Ik kwam via de krant in contact met een eigenaar van een stripclub op Curaçao die een assistent bedrijfsleider voor zijn net geopende stripclub zocht.
Ik droomde er al geruime tijd van om voor langere periode mij in het buitenland te vestigen.
Na enkele gesprekken met de Nederlandse club eigenaar besloten mijn toenmalige partner en ik voor 4 weken naar Curaçao te gaan om de club te bekijken en zijn mogelijkheden op Curacao te gaan onderzoeken.
Onze huisvesting zou geregeld worden door de club eigenaar maar wij wilden het liever zelfstandig regelen. .
De clubeigenaar zorgde voor een auto, de vliegtickets verzorgden we zelf..
Dit eerste bezoek aan Curaçao beviel dermate goed dat wij besloten om de gok te wagen en ons er definitief te gaan  vestigen.
Tijdens ons eerste bezoek hadden we ons georiënteerd op de huizenmarkt en een mooi huis gevonden in een  rustige buurt met uitzicht op de zee.
Je vestigen en het kopen van een huis in het buitenland betekend heel veel papieren rompslomp.
Als Nederlander moet je om te mogen werken op de Nederlandse Antillen een werkvergunning aanvragen.
De werkgever moet kunnen aantonen dat niemand op het eiland de vacature kan vervullen.

Omdat wij hadden besloten om een huis te kopen moest er ook van alles geregeld worden met de makelaar. We moesten geboorteaktes overleggen en onze afspraken door de notaris laten vastleggen.
Ongeveer 3 maanden na ons eerste bezoek was alles geregeld en waren we klaar voor vertrek.
We zouden via Suriname naar Curaçao reizen in verband met de geboorte akte van mijn partner. 

Toen we aankwamen op Curaçao was de club net geopend, en waren er drie dames uit Venezuela aanwezig.
Omdat de overdracht van ons aangekochte huis nog niet rond was verbleven we tijdelijk in een huis van de club waar ook de meiden die daar werkzaam waren woonden.
Het was best lastig om met mensen te moeten samenwonen die geen woord Engels of Nederlands sprakten..

Al snel werd mij duidelijk dat bepaalde zaken toch anders lagen dan mij in Nederland was verteld.
De club kampte met een tekort aan meiden en mij werd al na twee dagen gevraagd of ik niet tijdelijk als danseres/animeer meisje aan de slag kon.
In de club waren ook kamers waar de meiden hun diensten konden aanbieden, officieel werd er geen seks aangeboden maar in praktijk gebeurde dit natuurlijk wel.
Ook mij werd meerdere malen gevraagd of ik niet met de klanten naar de kamers wilde maar ik heb dit resoluut af gewezen ondanks de hoge bedragen die werden geboden door zowel de eigenaar als de klanten.   

Ik zag al snel dat de eigenaar van de club niet bepaald netjes omging met de meiden die bij hem in de club werkten.
Het was voor de meiden verboden om het terrein van de club of het huis zonder begeleiding te verlaten, de reden hiervan zou “ hun eigen veiligheid “ zijn.
Verder nam de eigenaar van de club geregeld meisjes mee naar huis, zonder ze te betalen voor eventuele diensten.
Toen ik hem hierop aansprak werd mij verteld dat dit niet mijn zaken waren en dat ik me buiten werktijd vooral niet moest bemoeien met zijn activiteiten. .

Na verloop van tijd kwamen er ook andere Nederlandse meiden in de club werken, om de zoveel weken kwamen er nieuwe meiden uit Venezuela, Jamaica en Suriname.
Al gauw ontstonden er problemen met de meiden onderling in het huis en werden ze overgeplaatst naar de club waar ze 24 uur per dag onder bewaking stonden.
Een Nederlands meisje besloot op een gegeven moment toch op een middag met de andere meiden toch het terrein te verlaten zonder dit te melden.
De andere meiden kwamen aan het eind van de dag na een bezoekje aan het strand terug maar het Nederlandse meisje bleef nog dagen spoorloos.
Ik was aanwezig toen zij na een paar dagen op blote voeten, onder de blauwe plekken en gescheurde kleren zich weer bij de club meldde met de mededeling dat ze was verkracht.
We zijn toen samen naar de zeden politie en naar het ziekenhuis voor onderzoek gegaan.
Ze bleek zowel anaal als vaginaal door meerdere mannen zonder condoom te zijn verkracht.
De politie weigerde een aangifte op te nemen omdat zij in de prostitutie werkzaam was.
Een bevriende politie agent heeft uiteindelijk na wat heen en weer bellen geregeld dat haar aangifte werd opgenomen. Totdat  er eventuele aanhoudingen werden gedaan en er een proces had plaatsgevonden mocht zij het eiland niet verlaten.
Ik bood het betreffende meisje aan om een paar dagen bij mij thuis tot rust te komen.
De eigenaar van de club was het hier niet mee eens en vond dat ze gewoon weer aan het werk moest om de kosten van haar ticket terug te betalen.
Hij vond haar lastig, en wilde eigenlijk zo snel mogelijk zonder teveel gedoe van haar af.
Ondanks zijn weerstand nam ik haar mee naar huis zodat ze in alle rust een beslissing kon nemen. .

Na dit incident verslechterde mijn relatie met de eigenaar van de club erg snel.
Op een dag kreeg ik een brief dat ik en mijn partner niet langer welkom was op het terrein van de club, en dat ik per direct was ontslagen.
Gelukkig vond ik al snel een baantje als bedrijfsleider bij een dancing waar ik 1 jaar en 8 maanden met veel plezier heb gewerkt.

Na die periode eindigde de relatie met mijn toenmalige partner en werd de dancing waar ik werkte op last van de politie gesloten.
Ik kreeg al snel een aanbieding om een nieuw te openen club te runnen maar ik besloot op aanraden van een kennis uit Nederland eens in Miami te gaan kijken  en verliet het eiland.